edebiyat, sinema ve müzik hakkında merak ettikleriniz!
ANASAYFA | ÜYE KAYIT | ÜYE GİRİŞİ
ANASAYFA | EDEBİYAT

Baba Yeni Kitapla Geri Döndü
--------------------
Edebiyat Editörü | İstanbul {Date}

Mario Puzo ölümünden önce “Baba” kitabındaki karakterlerle ilgili yeni bir kitap yazılması için onay vermişti
Mario Puzo’nun ünlü kitabı Baba’nın devamı niteliğinde “The Godfather Returns - Baba’nın Dönüşü”de kısa bir süre önce büyük bir kampanya ile kitapçı raflarındaki yerini aldı.

Mario Puzo ölümünden önce “Baba” kitabındaki karakterlerle ilgili bir kitabın yazılması için yeni bir yazarın seçilmesine onay vermişti. 2002 sonbaharında, kitabın yayıncısı Random House, konuyla ilgili ufak bir yarışma düzenledi ve kazanan 42 yaşındaki Florida’lı yazar Mark Winegardner oldu. Winegardner, yaş ve kariyer olarak, Puzo’nun Baba romanını yazdığı dönemi andırıyor, Puzo gibi orta yaşlarında bir yazar, daha önce yayınlanmış kitapları ticari başarıdan çok, eleştirmenlerin desteğini kazanmış (Puzo’nun Baba’yı yazmadan önceki durumu ile aynı).

DAHA ÖNCE PUZO TARAFINDAN DENENMİŞTİ
Aslında Puzo ölümünde önce iki defa Baba’nın büyüsünden faydalanmak istemişti. 1996’da yayınlanan “Son Baba” ve 1999 yılında yayınlanan “Omerta” istenilen basarıyı yakalayamamıştı. Bu iki kitapta, Puzo, Baba’da yakaladığı taze, çarpıcı ve hatta biraz felsefi duyguları tekrar edemedi. Okuyucuların biraz da aslı duruken taklitleri sevmemesi nedeniyle, Baba’nın taklitleri, aynı yazar tarafından kaleme alınmış olsa da istenilen ilgiyi görmedi.

Puzo’nun başarısız denemelerinden ders alan Random House “Baba’nın Dönüşü” kitabını Baba’daki karakterler üzerine kurmuş. Bu kitapta, Baba kitabı ve ardından yayınlanan üç filmde anlatılmayan yılların bazıları hikayeleri yer alıyor.

Winegardner, yeni kuşak açısından Baba’nın kitaptan çok film olduğunu anlayarak, yeni kitabı filmlerin zaman aralığına yerleştirilmiş. Kitabın başlangıcında yer alan şemada yeni kitabın hangi yılları anlattığı net olarak açıklanmış. 1945 – 1954 yılları arası Baba kitabında ve filminde yer almıştı. Baba 2 filmi 1958-1959 yıllarını anlatmıştı. Baba 3 filmi ise 1979-1980 yıllarını anlatıyordu. “Baba’nın Dönüşü” kitabı, 1954 – 1958 yıllarını (ilk iki filmin arası) ve 1959 – 1962 arasını anlatılıyor. Baba 3 filminin başladığı 1979 ile bu kitabın bittiği 1962 yılı arasında 17 yıl var, herhalde bundan sonraki kitaplar da bu yılları anlatacak.

ELEŞTİRMEN YORUMLARI OLUMSUZ
Uzun girişten sonra gelelim kitaba. New York Times’da yayınlanan haberlere göre “Baba’nın Dönüşü” kitabını edebiyat eleştirmenleri sıkıcı bulmuşlar. İlk tepki olarak, “edebiyat eleştirmenleri kim ne yapsın” diyebilirsiniz, sonuçta aynı eleştirmenler Puzo’nun Baba öncesi kitaplarına bayılmışlardı da ne olmuştu.

Bence Baba kitabını da filmini de başarılı yapan, yetenekli iki insanın (kitabın yazarı Puzo ve filmin yönetmeni Copolla) sanatsal baskılardan kurtulup ticari olduğunu bildikleri bir esere bütün yaratıcılıklarını kullanmaları olmuştur. Baba kitabı hiçbir zaman büyük edebi değer taşıdığı düşünülmemiştir ama sonuçta ortalama okuyucu da büyük edebiyat arayışında değil. İşte bu nedenledir ki New York Times’a konu olan ve yeni kitabı beğenmeyen eleştirmenleri haksız buluyorum, ben kitabı çok severek okudum.

Winegardner, kitabın özellikle bazı bölümlerinde Puzo’nun yakaladığı heyecanı yakalamış. Örnegin kitabın hemen başında yer alan Tessio’nun öldürülüşünü anlatan bölüm oldukça grafik tanımlar içeriyor. Baba kitabının ve filminin sonunda, sadece Tessio’nun hain olarak yakalanışını ve muhtemelen öldürüldüğünü biliyorduk, yeni kitapta bu infazın detaylarını öğreniyoruz.

ESKİ DOSLAR İLE KARŞILAŞMAK
Kitabı okuyarak, tanıdık karakterlerin filmler arasında ne yaptığını öğrenmiş oldum. Çok iyi tanıdığınız ve uzun süre görmediğiniz arkadaşlarınızla karşılaşıp konuşmak benzeri bir duygu. Mesela ilk iki filmin silik karakteri ortanca çocuk Fredo, aslında göründüğünden çok daha hırslıymış, kardeşi Michael’ı alt etmek için farklı yöntemlere başvurmuş.

Michael İtalya’da kaçak hayatı yaşarken sonradan karısı olan Kay’in Amerika’da neler yaptığını merak edenlerin soruları da cevaplanıyor. Winegardner’in Kay karakteri filmde yer alan Kay’e göre daha çekici. Yeni kitapta anlaşılıyor ki, Kay, Michael ile ilk evlendiğinde Corleone ailesinin ve gizli siddetin çekiciliğine kapılmış. Ayrıca Michael İtalya’da Appolonia ile beraberken, Kay’in de Amerika’da boş durmadığını öğreniyoruz.

ORTANCA KARDEŞ’İN GİZLİ DÜNYASI
Yeni kitapta eskilere kıyasla önemi en cok artan iki karakter Johnny Fontaine (Frank Sinatra benzeri şarkıcı) ve Fredo, hem kitabın hem de filmlerin ezilmiş ortanca kardeşi. Bu kitapta Fredo’nun aslında gizli bir eşcinsel ve piskopat olduğunu öğreniyoruz.

Connie, Baba’nin kızı, Baba 3 filmindeki kendini cocuklarına adamış evi çekip çeviren kadın rolünden uzak, onun yerine ikinci filmdeki rolüne hazırlık niteliğinde kısmen alkolik, sosyetik olarak işlenmiş. Sonny’nin iki kızının sonu da pek iyi olmuyor. Belki de bütün Baba serisinin mesajı geçen zaman hanedanlara iyi gelmiyor, aynı Corleone hanedanında olduğu gibi, ikinci jenerasyonda yönetim kavgası başlıyor, üçüncü jenerasyonda ise aile dağılıyor.

“Baba’nın Dönüşü” ne zaman Türkçe’ye çevrilecek bilmiyorum, ancak İngilizcesini Amazon’dan sipariş etmek mümkün. Eğer filmleri sevdiyseniz ve arasıra Baba filminden sahneleri kullanarak eğleniyorsanız, okumanızı tavsiye ederim. Eski dostları görmek benim hoşuma gitti, sizin de gidebilir.

Editör'ün Notu:


Copyright © Istanbul Postasi 2002 - 2005. Tüm Hakları Saklıdır, Hiçbir Ortamda Yayınlanamaz